Anadolu Ajansı’ndan edindiğim bir içeriğe göre, Erzincan’ın Kemaliye ilçesinde yaşayan İbrahim Eraydın adlı seksen yaşındaki bir abimiz; kahvehanelerdeki, sokaklardaki, çöplerdeki atık cam şişeleri toplayarak bahçesinde kendine çeşme ve mangal inşa etmiş.

Görüşmede talep gelirse daha fazlasını da yapabileceğini belirten İbrahim Abi, bunlarla bahçede kendini eğlendirecek bir şeyler yapmak için uğraştığını doğaya faydası olduğu için de mutlu olduğunu, toplamaya devam edip yeni yapılar yapacağını söylüyor.

Bu haber benim aklıma, daha önce Maiotik’de de haberini yaptığımız 2013 yılında New York’taki bir sergide ortaya çıkan Aklı Bir Karış Havada projesini getirdi, onda da cam değil de plastik pet şişelerden kocaman bir bulut inşa etmişlerdi. Yukarıdaki görsel İbrahim Abi’ye aitken; aşağıdakiler de Aklı Bir Karış Havada projesine ait. Detayları gene Maiotik’te bulabilirsiniz. İnsanın benzer dönemlerde benzer şeyler hayal etme özelliği çok ilginç. Söz gelimi dünyanın bambaşka iki yerinde birbirinden hiç haberi olmayan iki topluluğun ürettiği  iki eskil destan da birbirine çok benzer özellikler taşıyabiliyor. İnsan birbirini hiç görmese de aynı dönemde aynı şeyleri hayal etmeye yatkın demek ki. Buna insandaki muhayyile(hayal etme becerisi) ortaklığı diyebiliriz sanırım. İbrahim Abi’nin de ellerine sağlık.

Görüşmek üzere.