Bu yazıda üç boyutlu yazıcılarla inşa edilen prefabrik bir evi anlatacağız. Evin en büyük özelliği son kullanıcıya su tesisatından, elektriğine, mobilyasından tabak çanağına kadar tam teşekküllü bir biçimde teslim edilmesi.

Doğa dostu ev tabiki gereksinim duyduğu enerjiyi güneşten elde ediyor.

Gelelim evin özelliklerine ve arkasındaki teknolojiye.

Daha önce Maiotik’te çokça yazdık. Yaşam alanı söz konusu olunca son on on beş yıldır dünyada tiny house (mini ev) akımının ön plana çıktığını ya da mobilitenin önem kazandığını görüyoruz. Elbette bu, çağımızın tekil yaşama dönük bir dönüşüm geçirmesiyle de ilgili ancak bu evlerin yalnızca tekil yaşamla ilgili olarak değil, dünyanın enerji yaklaşıma dönük olması gereken dönüşümüyle de ilgisi var. Öyle ki akımı pandemi bile değiştirmedi. İnsanlar balkonsuz evlerde yaşamanın kötü bir şey olduğunu kabul ediyorlar ancak daha geniş evler yerine doğayla daha iç içe yaşam alanlarının peşindeler.

Üç boyutlu yazıcıyla yapılmış ev doğada.

Hem insanların pandemi gibi dönemleri çabuk unuttuklarına ilişkin akademik çalışmalar da var. Söz gelimi son yüz yıldaki herhangi bir salgın ikinci dünya savaşındaki kadar insanın ölmesine yol açtı ancak insanlar bu salgınları dünya savaşı kadar anımsamıyorlar. İnsanların salgına yaklaşımı toplu ölümlerin gerçekleştiği diğer acılara benzemiyor. Özellikle son haberlerle birlikte insanlar pandeminin geçeceğini biliyorlar. Dolayısıyla kimi zaman doğayla iç içe olmasa bile az enerji tüketimi, düşük maliyet nedeniyle minik evleri özellikle Avrupa’da çokça tercih ediyorlar.

Diğer prefabrik evlerde olduğu gibi üç boyutlu yazıcıdan çıkmış bu akıllı ev de tırlarla nakledilip yerinde birleştiriliyor.

Ancak bugünkü minik ev çağdaşlarının aksine lüks tüketime odaklı. Haus.me adında bir şirket. Üç boyutlu yazıcılarla olağanüstü iklim koşullarına bile dayanıklı otonom bir ev geliştirdi.

Peki Otonom Ev Nedir?

Otonom ev aslında akıllı evin bir sonraki aşaması. Cep telefonunuzdan evinizin atmosferini kontrol edebildiğiniz, eve gitmeden kahve makinanıza emir verebildiğiniz, yatak odanızın sıcaklığını ayarlayabildiğiniz özelliklerinden tutun, kendi enerjisini üretmesi ve seçimlik abonelik hizmetleriyle diğer teknolojilerden ayrılıyor.

Akıllı ev olarak tasarlanan prefabrik evin sıcaklık vb. tüm ayarları telefonunuzdan da kontrol edilebiliyor.

Söz konusu evi üreten Haus.me’nin CEO’su Max Gerbut: “Enerji verimliliği ve yalıtım anlamında dünyanın en iyi evini üretmek amacıyla yola çıktık.” diyor. Gücünü güneş enerjisinden alan evin, yağmur suyundan bile yararlandığını, arıtma sistemi için biyoaktif teknolojilerden yararlandıklarını kanalizasyon sistemine bile gereksinim duymadıklarını belirtiyor.

Üç Boyutlu Yazıcıdan Çıkan Prefabrik Ev

Prefabrik evin prototipini bile ortaya koymak için senelerce çalışan ekip, evi patentini özel olarak aldıkları altı panelli pencerelerle geniş bir tasarıma kavuşturuyor ve süreç sonunda geleneksel bir evden 20 kat daha az enerji tüketmeyi başardıklarını belirtiyor.

Kaliforniya’daki Fuar’dan görüntüler.

Prefabrik evin en güzel taraflarından biri anahtar teslim olması. Ancak buradaki anahtar teslim seçenği hayli güzel. Evdeki tabak çanaktan tutun, şarap bardağına kadar her şey içinde yaşamaya hazır olarak teslim ediliyor. Evi dünyanın istediğiniz yerinde konumlandırıyorsunuz. Boyutları ve teknolojisi sayesinde özel izinler almanıza da gerek kalmıyor.

Ev aynı bir bilgisayar gibi yazılımsal güncellemeler alıyor. (Anımsarsanız aynı durum Tesla’da da vardı). Bu sayede evinize yeni özellikler eklenebiliyor.

Alınır mı?

Şu an haus.me adresi üzerinden satın alınabilen evin üç farklı satın alma seçeneği var. Bunlardan biri 40 m2’lik stüdyo olanı, diğeri bir odalı 80m2’lik yapı, en geniş seçeneği ise iki katlı 160m2’lik iki yatak odalısı.

Yalnız evin ortalama fiyatı lüks tüketim ürünü olduğu göz önüne alınarak dünyanın büyük bir bölümü için hayli pahalı bir rakam. 200 bin dolar tutarındaki ev buna rağmen henüz ön sipariş aşamasında bile on bin alıcı rakamına ulaşmış bir ev.

Prefabrik evin oturma odasında geniş bir depolama hacmi var.

Bizde o rakama güzel bahçeli bir villa yaparsın ama eğer bahçene ev yapmayı planlıyorsan ve paran da varsa böyle bir şeyi deneyimlemek de iyi bir tercih olabilir. Sonuçta Türkiye’de projesiydi izniydi, ustasyıdı derken havaya vereceğin 150 – 200 bin lirayı da düşününce çok uçuk bir tercih değil.

Anladığım kadarıyla şimdilik sadece Amerika’ya hizmet veriyor ama görsellerde de görüldüğü üzere Avrupa’dan Ukrayna’ya söz gelimi yollamaya başlamışlar.

Ön yüzün büyük bir bölümünü cam olarak tasarlayabildiğiniz akıllı ev bu sayede konumuna göre muhteşem bir güneş alıyor.

Bu arada üç boyutlu yazıcıyla üretilen bu evin bilgisayar oyuncularının easter egg dedikleri isteğe bağlı olarak açılabilen ilginç özellikleri de var. Örneğin eğer özelliği açarsanız dünyadan uzaya her roket çığında evdeki ışıklar mavi renkte yanıp sönüyor. Bu roket dünyaya döndüğünde ise ışık yeşil renkte yanıp sönüyor. Ben sevmem böyle şeyleri, dikkatimi dağıtır ama pazarlamak için eğlenceli bir şey olmuş.

Prefabrik evin satın alındığı Ukrayna_dan bir görüntü.

Otel gibi her şeyin hazır olmasını sevdim. Fazla fazla param olsa konforlu bir tatil evi olarak düşünür alırım.

Kaynaklar

http://haus.me/

https://www.dwell.com/article/hausme-3d-printed-off-grid-prefab-house-27ad7810

Yeri gelmişken hemen açayım. Yekpare tasarım her zaman kusursuzluğu çağrıştırır sevgili okur. Daha önce Maiotik’te tasarım harikası bir bisikletten söz ettiğimiz içerikte bunu açıklamıştık. Roland Barthes’ın da Yazı ve Yorum adlı kitabında söz ettiği üzere Hz. İsa’nın resmedildiği çizimlerde gömleğinde düğme yoktur mesela. Tasarımda girintisiz çıkıntısız böyle yekpare işler her seferinde daha estetik sonuçlar elde edilmesini sağlar. Şimdi o telefonların bataryalarının neden çıkmadığını, niçin yeni çıkan elektronik ürünlere dokunma gereksinimi hissettiğinizi daha iyi anlıyorsunuzdur. Yekpare tasarım yüzünden.

İçeriden dokunmatik ya da müşterinin isteğine göre fiziksel bir tuşla açılıp kapanan bu balkona dönüşen pencere, açılıp kapanırken elektrikler gider de bir güvenlik sorunu ortaya çıkar diye içinde güç kesintilerini telafi edebilecek bir sistem de barındırıyor. Şimdiden Avustralya’da yapılması planlanan gökdelen vari birçok binada kullanılması kararlaştırılmış bile.

TÜRKİYE’DEKİ 1 + 1’LER İÇİN GÜZEL BİR ÇÖZÜM

An itibariyle elde olmayan sebeplerle balkonsuz bir evde yaşamak zorunda kalan biri olarak söyleyebilirim ki insanın yaşam alanında mutlaka olması gereken şey bir bahçe onu sağlayamıyorsa bir balkon. Her şeyin böyle katlanıp bükülmesi hava attıkları gibi modüler olması hoşuma gitmiyor. Ancak balkona dönüşen pencere özellikle Türkiye’de büyük kentlerdeki duvardan duvara cam 1 + 1 daireler için gerçekten muazzam bir çözüm olarak görünüyor. Hem dış görünüşe bir zarar vermez hem de yaşayana kolaylık sağlar. Gerçi müteahhitler bine mal oluyorsa alıcıya on bin olarak yansıtırlar ama bu konuya girip hiç canınızı sıkmak istemiyorum. Merak ederseniz sizi apartmanların tarihini anlattığımız yazıya bekleriz.

Bu arada meraklısına buna çok benzer ancak çatı katları için düşünülen bir pencere tasarımı daha olduğunu belirtmeliyim. Vellux Cabrio adı verilen yukarıda videosuna aşağıda da görseline yer verdiğim tasarım da başka bir iş. Biliyorum Heidi’yi izlemiş her çağdaşımın düşünde bir çatı katı hayali var.

Mimari yemin ediyorum mükemmel bir sanat. Türkiye’de her ne kadar birbirine benzer kutu gibi evlerde oturmaya alışmış olsak da Maiotik podcast serisinin ilk bölümünde de konuştuğumuz üzere mekân insan ruhu üzerinde inanılmaz bir etkiye sahip. Bunu romanlar, karakterler ve mekanlar arasında kurulan yazınsal ilişkide de görürsünüz. Mekân insan ruhunu biçimleyen en önemli kavram. Dolayısıyla tarz sahibi benzersiz yaşam alanları yarattıkça daha mutlu hissedeceğiniz bir gerçek.

İlk videonun kaynağı / İkinci videonun kaynağı

Daha önce şurada ormanın ve özelinde ağaçların insan psikolojisine bilimsel etkilerini izlediğimiz bir kısa film paylaşmıştık.

İşte bu sebeplerle Hollanda’daki Flatzen adındaki bir mimarlık şirketi kent yaşamıyla doğayı birleştirmeyi denediği tam olarak post modern diyebileceğimiz bir projeyi yaşama geçirmiş.

Patch22 dünyanın en yüksek ahşap apartman binası ünvanına sahip ve kirişlerine kadar her yeri ahşap. Ancak mimarlık ofisinin sunduğu olanaklar bunlarla sınırlı değil. Apartmandan yer alan müşteriler kat oturma planlarını ve metrekareleri de tamamen kendilerine göre belirleyebiliyorlar. (Bizdeki hazır betondan kutu gibi evleri düşününce büyük olanak)

Binadaki daireler daha çok ofis olarak kullanılıyormuş ancak dilerseniz oturmak için bir yaşam alanına da çevirebiliyormuşunuz.

Binanın elektrik gereksinimini çatısındaki güneş enerjisi panelleriyle sağladığını ve ısınmak için de karbon bazlı çevreye zararı düşük bir yakıt kullandığını belirtelim. İlla kent merkezinde yaşamam gerekiyorsa ve varlıklı bir tipsem ne yalan söyleyim tercih ederdim.

Kent yaşamı gerçekten kimi zaman çok zorlayıcı olabiliyor. O kadar stresin, iş yetiştirme telaşının içinde varlıklı ve sorumsuz bir insan değilseniz uyumlu bir armoni bulup mutlu olmak gerçekten zor bir iş olabiliyor. Ancak aynı kent kimi sanatçılara da sonsuz bir esin kaynağı. Bizim uyumsuzluk gördüğümüz yerlerde, çirkin bulduğumuz yapılarda, ortaya çıkmamış; bir forma, bir işleve kavuşmayı bekleyen bir cevher görüyorlar.Tabi bu cevheri bir araya getirmenin ve bir enerji üretmenin onlarca farklı yolu var. Bu, yazımızın konusu olan banklarda çelik ve alüminyum ile sağlanmış. Bank, üç ana yapıdan oluşuyor. Farklı düzenlemelerle sürekli biçim değiştirebilen bank tasarımları içinde parçalar birbirlerinin içine o kadar kusursuz bir biçimde eklemleniyor ki neredeyse yekpare bir görüntü ortaya çıkıyor.Geometrik ve estetik bir görünüme sahip bu bank tasarımları genelde kamusal alanlarda, müzelerde ve parklarda kullanılacakmış. Tabi özel tasarım olduğu için alıp özel amaçlarla da kullanabilirsiniz. Şirketiniz vardır alıp koymak istersiniz orası sizin bileceğiniz iş.

Tasarım uzmanlık değil ilgi alanım ama çok hoş bir tesadüf oldu. Bu sene okulumuzdaki çocukların teknoloji tasarım derslerine ben girdim ve burada ürettiğim içeriklerden de faydalanarak çok eğlenceli dersler işledik.

Klasik Roma kenti 1. yüzyıl ile 4. yüzyıl arasında inşa edilmiş. 4. yüzyıldan 18. yüzyıla kadar Hristiyanlığın etkisini yoğun olarak hissettirdiği bir dönem olmuş. Bizans, Rönesans ve Barok dönemi eserleri bu yüzyıllarda yapılmış. Mussoli’ni ise İtalya’nın yeni ve çağdaş zamanlarını temsil edecek üçüncü bir Roma dönemi oluşturmak istemiş ve bu sebeple Roma mimarisi üzerinde belirgin etkiler bırakmış.

İtalya’da 1922 yılında başbakan olduğunda 39 yaşında olan Mussolini, Antik Roma İmparatorluğu’nun yapılarını restore etmek ve herkesin eşit olduğu sosyalist bir ütopyayı gerçekleştirmek hayali kuruyormuş. Gerçi sonradan bu düşüncesi mutasyona uğrayarak totaliter bir kabusa dönüştü ancak ilk düşünce buymuş.

1934 yılında şehrin önemli yapılarından Via dei Fori İmperial’in yakınlarındaki 4. yüzyıldan kalma Maxentius Bazilikası’na gümüşten ve bronzdan yapılma beş harita koymuş.

Birinci harita, Roma İmparatorluğu’nun doğuşunu,

İkinci harita Roma İmparatorluğu’nun genişleme dönemini,

Üçüncü harita Roma İmparatorluğu’nun Augustus dönemini,

Dördüncü harita Roma İmparatorluğu’nun 3. yüzyılda Trajan yönetiminde ulaştığı en geniş dönemi yansıtmakta.

Beşinci harita ise Mussolini’nin içine Arnavutluk, Hırvatistan, Balkanlar, Fransa’nın bir kısmı, Yunanistan, Doğu Afrika, Tunus, Libya, Mısır, Sudan, Etiopya ve Somaliyi topraklarını da alan devasa hayalini anlatıyor.

MUSSOLİNİ

Sonunda biliyorsunuz 1934 yılında Libya’yı 1936 yılında Etiopya’yı ve 1936’da Arnavutluğu işgal etti kendisi ama geri kalanını asla başaramadı.

Fotoğraf 1936 yılında çekilmiş. Bu haritaların dördü hala aynı yerde. Beşincisine senelerdir ulaşılamıyordu ancak 2000’li yıllarda onu da bir depoda buldular sanırım.

28 Nisan 1945’te Mussolini ve metresi Clara Petacci kominist partizanlar tarafından yakalanıp ölüdürlüyorlar. Mussolini öldürüldüğünde 61 yaşında ve Roma’nın çehresini sonsuza kadar değiştirecek sayısız iz bırakmış. Yüzlerce binayı yok etmiş, binlerce insanı yerinden etmiş.

1940’lı yıllarda Mussolini bir taraftan gazete haberleri, afişler, filmler ve askeri gösterilerle faşizmi pekiştirirken bir taraftan da Roma’ya faşizmin büyüklük tutkusundan gelen geniş bulvarlar ve caddeler inşa ettiriyordu. Roma mimarisi için bu dönüşümüne zemin hazırlayan akıma ise ironik bir biçimde rasyonalist mimari akım denildi.

Rasyonalist mimari aslında esinlerini 1909 ve 1914 yılları arasında popüler olan fütürist mimariden alıyordu. Futurist mimarinin düşünsel olarak vatanseverlik ve şiddet gibi kavramlarla biçimlenmesi 1. Dünya savaşında bir çok futuristin ölmesine ve akımın son bulmasına neden olmuştu. Bu sebeple rasyonalist mimari de futurizmin birçok izi var.

Söz gelimi kariyeri yalnızca 9 yıl süren Antonio Sant’Elia adındaki genç mimarın aşağıdaki gibi yapıtları rasyonalist mimarlara esin veriyor ve bu sebeple Mussolini’nin faşist Roması beton, cam ve çeliğin yoğunlukta olduğu minimalizm ilkesine göre tasarlanmış yapıtlarla doluyordu (Minimalizm dediysek boyut olarak değil tasarım biçimlenişi olarak.)

Aşağıda rasyonalist mimari akımın yarattığı faşizm dönemi yapıtlarını örnekleyen bir bina var.

Bu bina, Terragni Kardeşler olarak bilinen Giuseppe Terragni ve Attillio Terragni tarafından Sant’Elia’nın çalışmalarından esinlenerek birinci dünya savaşı sırasında ölen İtalyan askerleri anmak için yapılmış. Yapıt, geçmişin hüznünü ve aynı zamanda Mussolini’nin geleceğe ilişkin büyük ve güzel hayallerini simgeliyor.

SEMBOLLER

Bir çubuk kolayca kırılabilir, birkaç çubuk daha zor ancak onlarca çubuğun oluşturduğu bir baltayı kırmak neredeyse olanaksızdır. Yukarıdaki sembol bu sebeple yıllardır sarsılmaz gücü temsil etmek için kullanılmaktadır. Antik Roma’da hakimlerin liktor adı verilen korumalarının bu baltaları kullandığı da bilinmektedir.

Bugün gördüğümüz bir çok soyut sembolde olduğu gibi Mussolini’nin kullandığı ve faşizmle bütünleşen bu sembol de Antik Roma’dan geliyor görüldüğü üzere. Aslına bakarsanız buna benzer semboller oldukça eskiler ve insan var oldukça da yaşıyorlar. Söz gelimi gamalı haç Hitler’in Nazilerinden beş bin yıl kadar önce de kullanılıyordu. Hatta şimdilerde Almanya ve birçok batı ülkesinde yasaklanan bu sembol, Hindular ve Budistler tarafından hâlâ Tanrı’nın gücünü temsil etmesi amacıyla kullanılıyor.

Mussolini’nin izlerini Roma mimarisi üzerinde aradığımız bu yazıda Mussolini’nin iktidarıyla bütünleşen çubuklardan yapılma bu balta, İtalya’da geçmişin izlerini silmek, unutmak ya da toplumun kendisini affedebilmesini sağlamak için yasaklanmış durumda ancak şaşırtmayacak bir biçimde başka bir yerde varlığını ilginç bir biçimde sürdürüyor. Roosevelt 1945 yılında parayı değiştirene kadar Amerikan paralarının üzerinde söz gelimi. Semboller ve amblemler insanların soyut düşünme becerisi kadar eskiler.

Hatta bugün Lincoln’ün anısına sergilenen Koltuğunun olduğu bölümde hala bu sembol görülebiliyor.

Kimi cahil Amerikan yöneticilerin –ki televizyonlardan ve tartışma programlarından gördüğüm kadarıyla birçoğunun aptal olduğunu söyleyebilirim.- bu koltuğun başında faşizmin sembolünün önünde Avrupa’ya faşizme karşı dersler vermeye çalıştığını izlemek de oldukça ironik.

Adım adım Roma’da Mussolini’nin ve faşizmin mimari izlerini sürmeye devam edeceğiz. Yazı dizimizin kaynağını da açıkladığımız bir önceki girdisine ise şuradan erişebilirsiniz.

Gün ışığının bu optik düzenlemeler sayesinde cam ev yapısının her yerine girdiği ve her odadan binanın içindeki küçük bahçenin görülebildiği anlaşılıyor. Böyle işleri gördükçe hep doğanın önemini daha çok anlıyorum. Kent yaşamı her ne kadar bizi hobi bahçeleri, yaşam alanları, dinlendirici müziklerle tanımlanmış alışveriş merkezleriyle kandırmaya çalışsa da yetmiyor işte insanın doğasından çok kopmaması gerekiyor sevgili okur, gidip çıplak ayağıyla bir toprağa basması elektriğini atması gerekiyor.

Onun dışında bu mimari yapıtlar cam ev işi falan da itiraf edelim hep para bir de. İçinde esin veren çok parça olsa da ben bunlara bir moda defilesinde bakar gibi bakıyorum artık. Çünkü gerçeklik dünyanın kimi yerlerinde kafes evlerle kimi yerlerinde de gecekondularla biçimleniyor yalnızca.

Gidem de az ayakkabımı çıkarıp toprağa basam ben. Görüşmek üzere.

NOT: Fotoğraflardan da görülebileceği üzere yapıtta camların üzerinden akan yapay ince bir şelale olduğunu da aktarmalıyım. Güzel iş sevgili okur.

Bir daha böyle tam salgında kalınacak insanı sakinleştirecek ev girdimizde görüşmek üzere kendine iyi bak.

10 yıl boyunca bu fikir üzerinde çalışan mimarlar, Meksika’dan ABD’ye çalışmak için göç eden aileleri, uyuşturucu kaçakçılarını görüyorlar. Ama ABD Meksika arasındaki olaya bir de çocukların gözünden bakarak başka çözümler bulunması gerektiğini sezdiriyorlar.

Sanat bunun için var bence sevgili okur, mimarların ortaya koyduğu iş baya çarpıcı bir etkisi olmadığını düşünebilirsiniz. Ama sanat duyularımızı devindirerek biz farkında olmadan bize deneyimler ekliyor. Bu deneyimler seçimlerimizi yönlendirmeye başlıyor. Ve sanat dünyayı daha iyi bir yer haline getiriyor.

Bu bilimsel bir gerçek. İnsanoğlu duyulara seslenen nitelikli yapıtlarla karşılaştıkça daha zarif canlılara dönüşüyor. Empati becerisi artıyor, düşünme başarımı yetkinleşiyor. Dolayısıyla sanat bireysel midir toplumsal mıdır? sorusu biraz çağdışı bir soru gibi kalıyor bence. Çünkü sanat bireysel de olsa toplumsal da olsa içinde bulunduğu dönemden etkilenilerek yaratıldığı için ister istemez toplumsal bir yön de üstleniyor. Sanat toplumları aydınlatma amacını güder demiyorum. Ancak kendisi istemese bile toplumsal bir yönü vardır. Sanatçı ne kadar bireyselim dese de topluma ilişkin büyülü bir yeteneği vardır.

Buna benzer sıradışı içerikleri bize gönderirseniz yayımlamaktan keyif alırız. Bir sonraki girdide görüşmek üzere kendine iyi bak.

OKUMA SÜRESİ: 3 DK

Shao Weiping adlı mimarın DNA sarmalı biçiminde tasarladığı poğaçaya benzer bu yapı Çinli mimarların uluslarası arenaya girişleri nitelğinde. Pekin’in sürekli değişen silüetine ikonik bir yapı eklemeyi hedefleyen Shao Weiping içten ve dıştan her açıdan transparan bir görüntü yakalamak için 3800 cam panel kullanmış. Güneş ışığını harika açılarla aldığı belirtilen binanın yükseliği 55 metre kurulduğu alan ise 65 bin metrekareymiş.

Bu görseller Devasa Yapılar arasında sayılan Pekin TV binasının yapılışına ait:

Bunlar da Devasa Yapılar arasında inceleyebileceğimiz Pekib TV’nin bitmiş hali:

İnsan sormadan edemiyor: Geçmişte kentle anılan o kadar ikonik yapıya rağmen İstanbul’da çağdaş mimari alanında ikonik bir yapı neden yok? Elbette kimi şirketlerin uluslararası yarışmalarda ödüller almış merkez binaları var ancak bunlar butik ve küçük örnekler. Söz gelimi o kadar önemli olduğunu iddia ettikleri camiler neden hazır giyim ürünleri gibi birbirine benzer yapıda hazır betondan inşa ediliyor, ya da neden hala kutu gibi apartman dairelerinde oturuyoruz? Bunları düşünmek gerekir.

Meraklısı için apartmanların tarihini anlattığımız yazıya şuradan, cumhuriyet mimarisini anlattığımız kısa yazıya şuradan. Türkiye’deki ve dünyadaki ilginç camileri yayımlayan web sitesine de şuradan bakabilirler.

Hep dediğimiz gibi mekan insan ruhunu biçimleyen önemli bir etkendir o yüzden insanın estetik haz veren yaşam alanlarında yaşaması gerekir.

OKUMA SÜRESİ: 2 dakika

Daha önceki web sitelerimin birinde dünyadaki sıra dışı, devasa kütüphaneleri topladığım bir listem vardı ama şimdi yerinde yeller esiyor. Maiotik’i ömrüm boyunca bir aksilik çıkmazsa kapatmak istemememin bir nedeni de bu. Bir insan için muazzam bir kişisel arşiv aynı zamanda bir web sitesi. Bugünkü içeriğin konusu da gerçekten muazzam bir mimariye sahip Çin Kütüphanesi.

Ben sanat galerilerinin, kültür merkezlerinin, kütüphanelerin hep çizgi üstü, eşsiz bir tasarıma sahip olması gerektiğine düşünürüm. Ancak bu sayede kitaba ve sanata duyulan saygıyı artırabilirsiniz. Belki bir yazımda bu alanda Türkiye’de yapılan değişik işlerden bildiğim birkaçını aktarabilirim ama bugünkü konumuz bu değil. Bugünkü konumuz Çin’in Tianjin eyaletinde bulunan futüristik çizgilere sahip büyüleyici Çin kütüphanesi.

Çin Kütüphanesi elbette yalnızca kitaplardan değil, çalışma ve toplantı odalarından, kafeteryalardan, sosyalleşme alanlarından oluşuyor.

Ortam, insan ruhunu biçimleyen en önemli etkenlerden biri sevgili okur. Umarız okuma deneyimimizi çeşitlendirecek yaratıcı yapılarla karşılaşmaya devam ederiz.

Türkiye’de de fena işler yok sevgili okur onu bil he. Seçkin tasarım dergilerinde dahi yer alan yapılar var. Özellikle yeni yapılan Millet Kütüphanesi baya olumlu yorumlar almış durumda. Ne derseniz deyin orası hükümetler üstü bir yerdir. Ora devlete yani halka aittir. Dolayısıyla siyasi olarak ne amaçla yapıldığı, adı, kim tarafından yapıldığı önemli değildir. Önemli olan bu halka hizmet edecek olmasıdır. Baya nitelikli bir iş ben beğendim ayrıca onu da ekleyeyim. Bir gün çalışmak kısmet olur umarım diye düşünüyorum.

Söz gelimi 20 24 Temmuz arasında Doktora Yeterlik sınavım var. Düğünümden tam 3 gün sonra eğer 21 ya da 22’si biçiminde tam net tarih belirlenirse otelden Ankara’ya geçeceğim. O ara burada 6 saat çalışmayı düşünebilirim.

Söz gelimi dünyanın birçok yerinde okul müfredatlarına eklenen İlyada ve Odysseia’nın bu topraklardan çıktığını bilmek önemli. Edebiyatın Homeros’tan beri aynı şeyleri sayıkladığını söylemek makro anlamda yanlış değil. Kültür Bakanlığı işte tam da bu nedenlerle UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesi’ne kabulünün yirminci yılında 2018’i Troya yılı ilan etmişti ve uzun süredir yapım aşamasında olan 70 milyon lira gibi büyük sayılabilecek bir rakama mal olan Troya Müzesi sonunda açıldı.

Yürütülen geniş proje kapsamında yurtdışında bulunan eserler de Türkiye’ye getirilmiş ve dağınık halde bulunan kalıntılar da Troya müzesinde toplanmış oldu. Tan SAĞTÜRK’ün elli yaşına gelmiş bir dansçı olarak Hektor rolüyle sahnelere dönmesi de müzenin önemli etkinliklerinden.

Müze, 20 Ekim 2018’e kadar ücretsiz olacak. Gitmek isteyen okurlar için Çanakkale Cumhuriyet Meydanı’ndan 10 Ekim – 20 Ekim arasında saat 12.00 itibariyle her saat başı ücretsiz ulaşım sağlanacağını da belirtmek gerekir.

Sanatın, kültürün siyaseti olmaz sevgili okur, her ne kadar proje isimleri bazen iktidarı bazen muhalefeti temsil etse de farklı amaçlarla ortaya konsa da kimi zaman ortaya çıkan ürüne ve ilerlemeye bakmak gerekir. Bu vesileyle Kültür Bakanlığı’na danışman olarak görevlendirilen Dr. İlber ORTAYLI’nın da bu kadar eleştirilmesini doğru bulmadığımı belirtmek isterim. Kendisi zamanında Ahmet Taner Kışlalı döneminde de Kültür Bakanlığı’nda danışman olarak görev yapmıştı. Hem açıklamalara göre bir maaş ya da kadro da söz konusu değil. Siyasi ayrımlara bakmadan bu ülkenin ilerlemesi için elbette bilgisini paylaşmalı diyor ve hepinizin burunların öpüyorum.

NOT

24 Kasım 2018’den sonra tüm öğretmenlere tüm müzelerin bundan sonra ücretsiz olacağına dair de bir haber var. Bunlar olumlu gelişmeler işte sevgili okur. Umarım Troya da bu habere dahildir.

Bu arada UNESCO Dünya Kültür Mirası Listesi’ne girmek kolay değil 7+7 yıl gibi bir bekleme süreci var diye hatırlıyorum belki bir ara onları da yazarım. Öptüm.