Deus Ex: Mankind Divided, bilgisayara optimizasyon sorunları ile gelmiş. Aradan geçen üç yıla rağmen giderilemeyen bu sorunlar oyun deneyiminizi olumsuz etkiliyor. Ben iyi sayılabilecek sistemime rağmen bütün ayarları düşürdüm. Nvidia kontrol panelinden uygulamaya özel yüksek performans atadım ve görev yöneticisinden işlem önceliğini artırarak sorunu anca çözebildim. Bu yaptıklarıma karşın kimi yerlerde FPS düşmeleri ve görüntü dalgalanmalarıyla karşılaştım ancak bu öykünün ilerleyişine sekte vuracak kadar sorun yaratmadı.

Deus Ex Mankind Divided Ne Anlatıyor?

Önceki oyun Human Revolution’da, donatıların insan doğası için ne kadar tehlikeli olabileceğini ilan ediyor, teknolojinin yaşamlarımızı kolaylaştırdığını ancak seçimlerimizi kendimizin yaptığını haykırıyorduk. Mankind Divided’da ise 2 yıl önce yaptığımız ve başarılı olduğunu sandığımız seçimlerin sonucu olarak donatı kullanan insanların ırkçılığa maruz kaldığı, polis şiddetinin dozunun arttığı, sıra dışı bir distopyayla karşılaşıyoruz. Adam Jensen’la birlikte buna neden olan küresel komployu açığa çıkarmak için başlıyoruz öyküye.

Atmosfer bir önceki oyundaki kadar güçlü olmasa da oldukça başarılı, en azından ilk oyundaki sarılık gitmiş. Daha gerçeğe yakın bir görüntüyle karşı karşıyayız. Gerçi o sarımtırak yapıyı da ben çok estetik bulmuştum ama bu başka bir tartışmanın konusu. Öyküyse maalesef ilk oyundaki kadar derinlikli değil. Yer yer gerçek bir polisiye olaydaki gibi soruşturma yaptığımızı, kararsız kaldığımızı hissettiğimiz yerler olsa da öykünün kimi katmanları bombayı ben yapmadım kızımı bulun, kızıyla buluşunca da abim istedi onun için bomba yaptım gibi komik yerlere gidebiliyor. Kızı ikna edip babasına yollamaya çalıştığımız yerler Deus Ex serisine yakışmayacak yüzeysellikte. Oradan oraya ayakçı gibi sürüklendiğimizi hissediyoruz. Adam Jensen’ız lan biz. Bir ağırlığımız var bizim. Herhangi bir memur gibi ayakçılık yaptıramazsınız bize.

Oyunun başında polislerle dolu sokakları ve droneları görünce kesin bizim başımız da bunlarla belaya girer ama hadi bakalım diyorsunuz ki şaşırtmıyor ve bir süre sonra giriyor. Yolda ilerlemek pek kolay değil ancak bu durum Homefront serisindeki kadar tatsız da değil. Öykünün akışına sekte vurmuyor. Lakin finalde gene bir bölüm sonu canavarı var. Artık böyle durumlarda indiriyorum trainerı basıyorum hileyi. Kimse kusura bakmasın! Şu çağda kimse beni bölüm sonu canavarıyla uğraştıramaz. Ben akıcı bir oyun deneyimi istiyorum. Histeri krizlerine girip bilgisayarımı fırlatabileceğim bir sinir harbi değil. Ayrıca bu bölüm sonu canavarından sonra öykü de çat diye bitiyor. İnternette 15 saati bulan oynama sürelerinden söz edilince ben bu bölüm sonu canavarını geçince aha dedim oyun şimdi başlıyor, koltuğuma yerleşeyim… Hop. Emeği geçenler bölümü ekranıma geldi.

Sonuç

Deus Ex Mankind Divided sanki kendisinden sonra çıkacak büyük oyuna bir hazırlık niteliğinde. Önceki oyundan fersah fersah uzakta, klişe bir öyküye sahip üstüne üstük çat diye bitiyor. Öyle tam gaza gelmişken çat diye öykü mü bitirilir?

He ama oynanır mı oynanır. Ben oynarken keyif aldım. Ayrıca bunu seven Fahrenheit 451, Cesur Yeni Dünya gibi distopyaları da bayılarak okur. Bizden demesi. Bir sonraki incelemede görüşene dek kendine iyi bak.

Homefront The Revolution oyununun öyküsü de ilk oyunla benzerlikler taşımakta. İşgal altındaki bir Amerika’da devrim gerçekleştirmeyi amaçlıyoruz. Olaylar direnişin sembolü olan Benjamin Walker’ın yöneticiler tarafından ele geçirilmesi ve bizim onu kurtarma çabalarımızla başlıyor ancak sonra ihanetlerle ve dramlarla dolu bu akışta kendi yolumuzu çiziyoruz.

Farcry’dakine benzer Karargah ele geçirme ve haritada o bölgeyi direnişçilerin egemenliği altına alma gibi bir durum söz konusu. Yaptığınız eylemlerle halkın direnişe olan bağlılığını ve sempatisini artırabiliyorsunuz. Silahlar direnişin olanaksızlıkkar içinde geçtiğini göstermek amacıyla ilginç ve yaratıcı geliştirmelere sahip.

Bir yerden bir yere giderken zırt pırt Koreliler tarafından fark edilmek ve çatışmak yapacağımız işlere sekte vursa ve bazen angarya diyebileceğimiz görevlerle karşılaşsak da. Atmosferin çok da fena kurulmağını söylemek gerekir. Homefront The Revolution oyununun öyküsünde ufak tefek boşluklar var ve insanı içine almakta yer yer sorun yaşıyor. Kimi bulmacalar(ki bulmaca da denemez de neyse) YouTube’dan destek alınmadan çözülemeyecek kadar abuk ama bence oynanır sevgili okur.

Yorumlarım bunlar.

Oyunun öyküsü yıllar evvel Paris’te bir direniş başlattığımız The Saboteur ve Nazileri öldürdüğümüz Wolfenstein ile benzerlikler taşıyor. Direnişi örgütleyen ve sonradan ölecek karakterlerden birinin gözlerden uzakta küçük bir yaşam alanı kurduğunu ve bunu Korelilerden saklamayı başardığını gördüğümüz sahneler ise bana bu oyundan çok sonra çıkacak olan FarCry: New Dawn’daki üssümüzü hatırlattı. Homefront’ta bu üs çok çabuk yıkılıyor ancak daha fazla zaman geçirmeyi ve geliştirmeler yapabilmeyi isterdim.Homefront 2013 yılında çıktığında ortada ne Wolfenstein ne de FarCry vardı. Konusu itibariyle bir FPS için oldukça kışkırtıcı sayılabilecek Homefront henüz çıkmadan büyük bir heyecan uyandırmıştı. Ancak sonuç: kısa oynanış süresi, aksiyon dolu öyküye rağmen kötü yapay zeka, kötü grafikler ve optimizasyon sorunları nedeniyle hüsran olmuştu. Bunun yanında illa diğer oyuncuların da çıkmasını beklediğimiz merdivenler ve onlardan önce giremediğimiz kapılar da oyunun akıcılığına sekte vuruyordu. Bu kadar güzel bir öykü, bu kadar büyük bir yapım güzel sinyaller verse de sıradan olmanın ötesine geçemiyor ancak içinde barındırdığı birçok güzel düşünce nedeniyle de olumlu işaretler veriyordu. İyi bir filmin kötü yönetmenin elinde niteliksiz hale gelmesi gibi bir durum vardı.

Ben, Homefront’un anlattığım eksiklikleri bilinerek sonradan çıkarılmış Homefront: The Revolution’ı oynamak için seriye baştan başlayarak Homefront’a bir şans verdim. Siz de tatilde zaman geçirmek adına böyle bir deneyim yaşayabilirsiniz.

Hepinize yakşanlar ve iyi oyunlar dilerim.

Homefront: Sıradışı Bir Sosyal Sorumluluk Projesi

Merhaba sevgili okur, gün geçmiyor ki sıradışı bir sosyal sorumluluk projesiyle daha karşılaşmayalım. Bu projelerin son örneklerinden biri de: Homefront.

Arrels Vakfı’ndan gönüllü adamlar Homefront adında bir site kurmuş ve burada evsiz insanların yazdığı yazıları ve yazı tarzlarını satmaya başlamış. Şirketler de evsizlere yardım etmek amacıyla bu yazıları ya da elektronik hale dökülmüş kaligrafileri alabiliyorlar.

Şimdi bu çevre olayına network falan diyorlar pek sevmiyorum ama gördüğünüz gibi iş biraz da networktte vakıf doğru insanlara ulaşmış ki şirketler ikna olup böyle bir projeye destek atmaya başlamış.

Homefront için şuraya alalım.

SOSYAL SORUMLULUK PROJELERİ ÖRNEKLERİNDEN İKİNCİSİ: AL SENİN OLSUN

nir anlığına dünyanın tekrar iyi bir yer olabileceğine inanmanızı sağlayacak şeyler oluyor ya arada. Heh işte bu proje de tam o şeylerden biri. Kardeşimden öğrendim: alseninolsun.net alan adı üzerine kurulu bir web sitesi var. Burada insanlar kullanmadıkları, artık ihtiyaç duymadıkları ürünleri, ihtiyaç duyanlara veriyorlar. Bedelsiz olarak hemde.

Aşağıda örnek ilanları görebilirsiniz:

Gelinlikten tutun, eve kadar(bildiğin ev) çok geniş bir ürün listesi var. Ücretsiz özel ders ilanları da cabası. Çok güzel insanlar var lan. Sitenin istatistiklerine baktım. Resmen bizim siteden bile daha az ziyaretçileri var. Fikir güzel ama desteklenmesi geliştirilmesi gerekiyor. Belki biri buradan görür de girer bakar destek olmak ister diye ekleyeyim dedim.

Site joomla altyapısını kullanmakta. Ücretli bir içerik yönetim sistemi, sağlam bir altyapı, biraz da reklamla inanılmaz yerlere gelebilir kargo firmalarıyla anlaşılarak onlarca dilde onlarca ülkeye hizmet vermeye başlayabilir.

NOT: Kötü niyetli kullanıcılar olacak mı? Muhakkak olacak. Buna nasıl önlem alınır bilemiyorum. Ama aynı zamanda insana inanan heyecan verici bir iş bence.

Hepinize güzel güzel huzurlu huzurlu hafif hafif esintili ama üşütmeyen güzel, rahat uyuduğunuz geceler dilerim.