HUBBLE TELESKOBU DOĞUM GÜNÜNÜZDE NELER GÖRDÜ?

Aşağıda görünen fotoğraf benim doğum günümden bir kare.

Tam astrologlar tarafından kullanılacak bir sistem yalnız. Yeni müşteri geldi mesela bilgilerini al hemen SEO analizi yapar gibi sisteme tarihleri gir fotoğrafı al incelemeye başla. Buradan az buçuk günceli de takip eden astrologlara sesleniyorum alın kullanın bunu. İnandırıcılığınız artar diyorum.

Diğer taraftan internetin bu kadar mükemmel bir şey olduğuna tanıklık etmek beni inanılmaz mutlu ediyor. Geçtiğimiz yıllarda da NASA aracılığıyla uzaya bir vesikalık fotoğrafımı yollamıştım. Şimdi bağlantı adresine erişemiyorum ama hoş bir jestti. Böyle büyük kurumların dünya için atılan devasa adımları popüler kültüre entegre edilebilmesi ve sizin de ucundan kıyısından yakalamanız dünyaya ve dünyadaki gelişmelere tam anlamıyla entegre olduğunuzu hissettiriyor.

Daha önce NASA’nın uzaya yolladığı Altın Plak ile ilgili de bir Youtube kanalı açıldığını da şu girdi de yazmıştık. İlgisini çekenler buradan oraya da gidebilirler.

HUBBLE TELESKOBU HAKKINDA

Bu arada Hubble, Nisan 1990’da yörüngeye oturmuş bir uzay teleskobu. İlk ya da en güçlü teleskop değil ancak NASA bu teleskopla ilgili gelişmeleri basınla çok paylaştığı için en popüler teleskop konumunda.

Bugün birçok firma sahte et üretiyor. Söz gelimi Beyond Meat markası sahte çıkardı ve süpermarketlerle anlaşma imzalamak üzere.

Burger King, geçen nisan ayında ABD’deki 7300 restoranında “Impossible Whopper” satacağını duyurdu. Aslında bu vegan bir burger fakat etten hiçbir farkı yok. Et gibi görünüyor, kokuyor, pişiyor hatta ve hatta tadının da et gibi olması cabası! Peki bu Impossible Burger’in içinde ne olacak? Patates, yağ, glütensiz soya, heme maddesi, metilselülöz, soya fasulyesi ve hindistan cevizi.

Peki Bu Burgerdeki Kan Nereden Geliyor?

Hamburgeri ısırdığımızda et hissiyatını alabilmemiz için düşünülmüş bu olayı, Beyond Meat pancar kökü kullanarak sağlıyor. Impossible Food ise bir tık ileriye gidip: Heme adı verilen hemoglobin molekülünün proteinsiz kısmını kullanıyor. Bu hem bitkilerde hem de hayvanlarda bulunabiliyor. Genetiği değiştirilmiş mayadan elde ediliyor ve bu mayada bira üretimi gibi bir aşamadan geçiyor fakat alkol yerine Heme ortaya çıkıyor.

2020 yılında hayvansız üretilmiş etin herkesin satın alabileceği fiyatlara düşeceği tahmin ediliyor. Kısacası geleceğin yeni yiyeceği hayvan tabanlı etler.

Kısa kısa bilgilere gelecek olursak;

• Dünyada 1,4 milyar büyükbaş hayvan bulunmakta.
• Beyond şirketi’nin değeri yaklaşık 1,2 milyar Euro.
• 26 şirket sahte et üretiyor.
• Impossible firması her ay 454.000 kg sahte et üretebiliyor.
• Hayvancılık nedeniyle atmosfere %14,5 oranında sera gazı yayılıyor.
• Eğer gezegendeki herkes vegan olursa, bir insana ait karbon ayak izinin %30 küçüleceği tahmin ediliyor.

EDİTÖRÜN NOTU: Habere ilişkin olarak şu Hamilton’un açtığı Vegan Burger Restoranına da bi bakabilirsin sevgili okur.

OKUMA SÜRESİ: 7 Dakika

İnsanın bir an bile olsa muhakkak kendini sorguladığı bir zaman olduğuna inanıyorum. Nasıl güzel bir his biliyor musunuz? Söz gelimi eski bir arkadaşınız sizi çok fazla takmıyor sadece işi düştüğünde arıyor diyelim. Siz bunun farkında olduğunuzu düşünüyorsunuz ama yok canım ne alaka o benim taa çocukluktan arkadaşım tabiki yapacağım ne isterse dersiniz. Ben öyle diyordum çünkü. Ta ki o insanla sadece tek taraflı bir alışverişim olduğunu anlayana kadar. Hep kendinden veren ben ama hiç karşılığını alamayan da ben -bu olayın da farkındaydım da kabullenemiyordum işte- dolayısıyla başa çıkmak işi de zor oluyordu. Sonra bir gün dedim ki, hayatı boyunca tek kimseye bile hayır diyememiş bir insan olarak. DUR. yeter. O günden sonra bir daha muhatap olmadım o kişiyle.

Ben hep kendinden çok yakınındaki insanları düşünen bir insanım. Bir arkadaşımla görüşeceksem bile onun uygun olduğu bir zaman görüşürüm, çünkü ben arkadaşlarına her zaman vakit ayıran bir insan olduğum için bana sorun çıkarmaz gün, zaman.

Mutsuzdum, çünkü çevremdeki insanların kötü düşünceleri beni çok etkilediği gibi kendimi yetersiz bir insan olarak görüyordum. Vasıfsız tam sözcük aslında. İnsanların beni kullandığını, ulu orta yerde aşağıladıklarında bile güldüğümü -sırf benle konuşmaya devam etsinler diye- insanlar sırf beni sevsinler diye kendimden taviz verdiğimi, kendimi çirkin hissettiğimi hatırlıyorum. Psikolojik bir savaş içerisindeydim, kendime bile itiraf edemiyordum bazı şeyleri, düşüncelerimden korkuyordum, hemen başka şeyler düşünmeye başlıyordum. Uykusuzluk zaten olmazsa olmazımdı, düşünceler beynimi kemiriyordu her gece.

Farkındayım.

7-8 ay önce bir dönüm noktası yaşadım. Kendime buna katlanmak zorunda değilim dedim çünkü bu ben değildim. Başa çıkmak işini halledecektim. Ben olamıyordum, huzurlu değildim, mutlu hiç değildim, içimdeki o sıkıntı, stres beni mahvederken birden bire içimdeki asıl ben bir şeylere yeter dedi ve tereddüt bile etmeden, umurumda bile olmadan ben bile fark etmeden mutluluğa eriştim. Özgürdüm. Hayır demeyi öğrenmiş bir insandım. Yaptıklarını kabullenen, kendi içinde kendini kabul eden güçlü bir bireydim artık. Kendim olabilmenin hazzını yaşarken insanlardan da saygı görmeye başladım, kendimle barıştım. Mutluluk neymiş ilk defa bu kadar yoğun yaşıyorum bu ara çünkü kendimi olduğum gibi sevmeyi, kusurlarımı sevmeyi de öğrendim. Hayatımda bir çok değişiklik oldu tabi, güzelleştim, yaş aldım, gözlerim parlamaya, dudaklarım gerçek anlamda gülmeye, kalbim huzur bulmaya, kafamda -az diyemeyeceğim- büyük bir rahatlama oldu.

Yaşam gittikçe güzelleşmeye devam ediyor. Sigarayı bıraktım, alkolü çok nadir içerim zaten, vejetaryenliğe giden bir yolda gibiyim -bu konuyu ayrıca konuşacağız- beynim hafif, kalbim hafif, bedenim hafif pamuk gibi bir insan oldum çıktım. Tabi bu olaylar olurken tek başıma değildim, arkadaşlarım vardı, okul döneminde geçirilen o kasvetli, huzursuz ve bir o kadar mutsuz günlerimden çıkarken tuttular kolumdan, toparlanmama yardım ettiler, yüzümü güldürdüler, kalbimi de güldürdü tabi içlerinden biri. Bu kadar güzel bir insan olmamda, sonsuz sevgisiyle iyileştirdi beni, bütün kırıklarıma kadar iyileştim neredeyse.

Kafa şişirdiysem affola. Şunu açıklamak istiyorum: Yalnızca farkında olmak her şeye yetmiyor, kabullenmek de istiyor, itiraf etmek de, anlamak da, kucaklayıp sahiplenmek de gerekiyor. Biliyorum yazmakla da olmuyor, icraat istiyor. Onun yolu da ufak tefek, tek kelimelik cevaplarda gizli. EVET ya da HAYIR.  Ne güzel söylenmiş Sheakspeare gerçekten: Olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu!

Danish Girl, ilk transseksüel bireyi ele alan bir film. Evli bir çift, ikisi de sanatçı, ressam. Einar başarılı ve popüler bir manzara ressamı, karısı Gerda portre sanatçısı.

Bir gün Gerda, kocasından yardım istiyor ve balerinin o ipeksi ve bir o kadar da yumuşak çoraplarını ve ayakkabılarını giydirerek tablonun son kalmış aşamasını tamamlıyor. Einar o sırada da içinde küçüklüğünden beridir bastırdığı duygular ortaya çıkıyor. Ve Lili doğuyor.

Gerda Einar’dan yardım istedikten sonra verdiği poz

Burada aktarılmak istenen her duygu karmaşası, Einar’ın yani Lili’nin hissettiği her şey aslında gerçek hayatta da gerçekten hissettiği şeyler. Einar’ın bedeninde hapsolmuş bir kadın var ve Lili onu ortaya çıkartma cesaretini gösteren bir insan. O kadın kıyafetleri, o feminen tavırlar, bakışlar aslında Lili’yi Lili yapan şeyler. Filmin ortasında geçiş yapacak olursak Einar’ın gittiği her doktor bunun bir hastalık olduğunu söylüyor. En son gittiği doktor ise Lili’nin kadın bedenine dönüşebileceğini söylüyor. Zira gerçek hayatta da zaten Einar interseks olan bir birey.

İnsanların Yaşama Hakkı

Lili ameliyatın ilk aşamasını başarıyla atlattıktan sonra düşlerine bir adım daha yaklaşmış oluyor. (Gerçekte toplam 5 ameliyat oluyor) Karısı Gerda ile bu dönemde yakın bir ilişki kuruyorlar. Gerda’nın da gerçek hayatta lezbiyen olduğunu ve açığa vuramadığı duygularını ve hislerini Lili üzerinde gerçekleştirebildiği de bir gerçek. Hatta bir kesitinde “Einar’ı öpmek, kendimi öpmek gibi” demişti. Buradan anlayabiliyoruz. Operasyondan sonra, “Kadınımın hayatındaki en büyük özlem, bir çocuğun annesi haline gelmek,” diye yazdı Lili.

Lili’nin ikinci ameliyatından sonra Gerda’ya dün geceki gördüğü o güzel rüyayı anlatması… Mutlu bir ölüm ancak bu kadar saf anlatılabilirdi. Peki Einar gerçekten Lili olamasaydı intihar etmeyi düşünür müydü? Filme bu hissiyat az çok da olsa verilmeye çalışılmıştı ama gerçekte Lili intihar etmeyi kesin olarak düşünüp 1 Mayıs 1930’u da kendini öldüreceği gün olarak belirlemiş.

Queen of Hearts (Lili), Paris , Gerda Wegener, 1928

Günümüze hâla insanlar bir erkek bedeninde kadın gibi hissedenlerin ya da tam tersi olabileceğinin bir hastalık illeti olduğunu düşünüyorlar.  Bunun artık bir sonu gelmesi gerektiğini düşünüyorum. İnsan hissettiği gibidir. Olduğu gibi olmayabilir. Günümüzde kaç trans bireyin toplum tarafından dışlanması yüzünden intihar ettiğini, onların sadece bizim gibi yaşamak ve benimsenmek istediğini hatırlatmak istiyorum. Çok değil yakın zamanlarda -2015- maalesef intihar eden birini hatırlatmak istiyorum. Eylül Cansın.

Gerçekten biz bu kadar kötü düşüncelere, hareketlere, davranışlara, sözlere nasıl böyle olabiliyoruz diye düşünmeden geçemiyorum. Gerçekten bir şeyin farkında olmamız lazım insan, insandır. Söylemek istediklerim bu kadar video her şeyi anlatıyor zaten. İyi günler dilerim.

Bu parazit nedir, ne değildir? Hadi onu da geçin bu parazit kedilerimize nereden bulaşır? Onlardan bize nasıl geçer? Kedilerde Parazit Belirtileri Nelerdir? İşte bütün bu soruların cevabı ve daha fazlası için bir araştırma yaptım.

Bu parazit öyle bir şey ki hücrelerimizde günler, aylar hatta yıllar boyu kalıp bütün organlarımızı ele geçirebilen bir parazit. Çek asıllı evrim biyoloğu Jaroslav Flegr bu parazitin kendine geçtiğini öğrendiği yıllarda (1990) kendisinden ziyade çok sevdiği kedilerine(2 tane kedisi var bu arada) bu parazitin nasıl bulaşmış olabileceğini düşünerek kafa yormuş ve birkaç sonuca (bunlardan bizim üstünde duracağımız nokta fareler) ulaşmış.

Bu doğuştan avcı olan, evdeki haşerelerin temizliğinde bize yardımcı olan, her yakaladığını ayağımıza kadar gururla getirip:

“bak nasılda yakaladım fareyi ama! Hadi şimdi sev beni sonrada ödül mamamdan istiyorum belki sonrada bir kısa uyku çekerim”

Evrim biyoloğumuzun araştırmalarına göre kedilerin kumundan ve parazit bulaşmış suyu ile temasa geçen canlılarda özellikle farelerde daha bir atraksiyonluluk, kedilere kafa tutma, aşırı adrenalin ve hatta ve hatta kedilerin çişini bile çekici bulmak gibi belirtilerini keşfetmiş. E tabi böyle olunca da fareler kedilere kolay yem olmaya başladığı için diğer kedisine de nasıl bulaştığını bulmuş. Fareden ilham alan evrim biyoloğumuz kendisinin de parazitler tarafından ele geçirildiğini düşünüyorken en başta meslektaşları tarafından dışlansa da seneler sonra bir çok ölümün bu parazit yüzünden kaynaklanıyor olabileceği kesinleştirildi.

Dikkat! Beyni ele geçiren bu parazit sizi daha çok dikkatsizleştiriyor. Tehlikeli şeylere karşı umursamaz oluyorsunuz, hatta olaylar şizofreniye kadar gidebiliyor. Amerika’da bu virüsü taşıyan 500-1000 gebenin birinde virüsün aktarıldığı görülmüş ayrıca bu virüsü taşıyan insanların trafik kazalarına karışma oranı da %2,6 daha fazlaymış. Evrim biyoloğu Jaroslav Flegr’a teşekkürlerimi iletiyorum araştırmalarından dolayı. Gelelim asıl önemli kısmına bu parazitten nası korunuruz?

Öncelikle pek fazla çiğ et tüketmemeli ve kedinin suyunu ve kumunu değiştirirken çok dikkatli olup eğer kedimizde halsizlik, ateş ve iştahsızlık var ise veterinere götürmeliyiz. Kedilerde tedavisi var ama dediğim gibi bize bulaşırda daha çözümü yok diye biliyorum ben.

Nasıl anlayacağız biz bu parazitin bize bulaştığını?

Kedilerde Parazit Belirtileri neler? ya da bize bulaştığını nasıl anlayacağız? Bu paraziti kapan insanların %80 inde pek etkisi yok, fark edilmiyor bile yani “A bende parazit var aman yareppi” diyemiyorsunuz. Onun dışında genelde halsizlik, dalgınlık, umursamazlık gözüküyor. İlerleyen günlerde veya aylarda organlara kadar ilerler ise çok feci hastalıklara sebep olabiliyor; karaciğer ve dalak büyümesi, beyin küçülmesi, kemik problemleri ve sinir sistemi hastalıklarına falan da sebep olabilir. Öyle haberiniz olsun. Ama ben şimdi böyle anlattım diyede güzellik abidesi minnoş kedilerinizi sevmekten asla vazgeçmeyin.

Güzel günler dilerim. Hoşçakalınız efem.

Nazilere ve Adolf Hitler’e karşı her zaman bir merakım olmuştu.  Tavsiye Komedi Filmleri içinden ilk filmimiz Hitler hakkında anlayacağınız gibi ama klasiklerden çok daha trajikomik ve ironik diyebiliriz.

İkincisi ise bu aralar merak sardığım Kuzey Kore hakkında. Zamanında Amerika’da dahi yasaklanmış bu film. Kuzey Kore’de olaylar olmuş ama sonra Obama düşünce özgürlüğüdür deyip yayınlanmasına izin vermiş. Yüzlerce sinemada ve onlarca internet sitesinde gösterime girmiş bir film. Aranızda izleyenler muhakkak vardır ama ben daha geçenlerde keşfettim.

İzlemişler var ise muhakkak yorumlarını bekliyorum diyor ve Tavsiye Komedi Filmleri ne geçiyorum:

1.Er İst Wieder Da (2015)

(IMDB 7,1)

Film, Führer’in 21. yüzyılda Almanya’da tekrardan canlanması ile başlıyor. Bu sırada da haberleri pek tutulmayan bir gazeteci iş yerinden kovulduğunda Hitler ile ilgili duyumlar alıyor. Çok ses getirebileceği bir belgesel çekmeyi planlıyor ve Almanya’yı karış karış dolaşıp insanlara soru sormaya başlıyor. Bir şekilde televizyon dünyasına geri dönen gazetecinin Kaçık Hitler’i çok tutuluyor ve film böylesine akıp gidiyor. Yüzümü güldüren sahnelerden bahsetmek istiyorum: Birincisi Almanya’da canlanan Hitler’in ilk eline aldığı Sabah ve Sözcü gazeteleri. İkincisi ise “Yıldırım Kuru Temizleme” şöyle göstereyim:

Türk her yerde Türk deyip yüzümüzde tebessüm oluşturan teyzemiz(izleyin anlayacaksınız).

Diğer bir sahnede şöyle bir şeydi ama baya güldüm:

İşin şu kısmını sevdim: Alman toplumunu her yönden ele alıp her bakışa yer vermişler. Bazıları filmi beğenmemiş olsa da bence çok dobra bir film. Gerçekten Hitler canlanıp gelse günümüz Almanya’sında nasıl hızla yükseleceğini Almanlara çok açık belirtmiş olamakla beraber Alman toplumunun şikayetleri de açıkça ortaya konmuş.

Almanların içinde o inkar ettikleri milliyetçiliği de görebiliyorsunuz. İlber Ortaylı da bir konuşmasında milliyetçilik hakkında “Almanlar yapmaz görünür ama yapar.” diyordu. Film bazen ağır bazen hızlı ve keyifli ilerliyor oyunculukları da fena değil ben sevdim izlenmeyecek kadar kötü değil yani.

En can alıcı kısım bence hafızası sürekli gidip gelen yaşlı bir Yahudi kadının, herkesin deli veya kaçık olarak hitap ettiği Hitler’i bir bakışta tanıyıp çığlıklar içinde oradan kovmasıydı. Çok net bir tavır etkileniyor insan tabi. Film komedi adı altında geçiyor ama her olaya komedi olarak bakmamak lazım değil mi?

2.The Interview (2014)

(IMBd 6,6)

Bu filmimiz, Amerika’da düzeyli(!) ve çok tutulan bir gece programını sunan iki ayrılmaz arkadaşın sundukları programın Kim Jong’un da en sevdiği program olduğunu söylemesi ile başlıyor. Şunu söylemem gerek: Film ABD standartlarına göre bizim Türkiye’deki Recep İvedik seviyesinde lakin elbette daha kalitede bir film. Sonra Kore’de bir program çekilmesi planlanıyor ve CIA de bizim bu iki adama Kim Jong’u öldürülmesi için görev veriyor. Olaylar Kore’ye varınca gelişmeye başlıyor. Çok siyasi bir vurguları yok. Gençlerin eğlenmesi için yapılmış bir film.

Sadece son sahnelerde vurgulamalar ve ufak tefek imgeler var. Arada çok rahatsız eden sahneler olsa da birkaç entantane için de filmi komple çöpe atmak olmaz diyor ve Kuzey Kore hakkında bir bilginiz olmasa da her şeyi ortaya döken bir film olduğunu söylüyoruz. Ben sevdim.

Ben sadece düz bir izleyiciyim, film eleştirmek falan benim haddimi aşar. Bu iki filmi de çok sevdim ve sizlerle paylaşmak istedim. Umarım sizde seversiniz, Hoşçakalın efem.

Filmin giriş sahnesi kafanızı allak bullak edip merak duygunuzu da canlandırıyor. Kendine özgü bu filmi en başında “otoyol”, “deniz”, “tüfek” gibi kelimelerin anlamlarını açıklayan bir kaset başında oturan üç genç ile karşılıyorsunuz. Ama o bizim bildiğimiz anlamları ile değil. Denizin anlamı “oturma odasındaki bir deri koltukla” tanımlanıyor. Değişik değil mi! Söz gelimi zombinin anlamı “küçük sarı bir çiçek”. Bu sebeple film Cannes film festivalinde “Belirli Bir Bakış” ödülünü de almış.

Köpek Dişi Filmi yüksek duvarlarla çevrilmiş büyük bir evde geçiyor çoğunlukla. Toplamda altı karakter bulunuyor: Baba, anne, iki kız kardeş, bir erkek kardeş, ve güvenlik görevlisi bir kadın. Bu karakterlerden sadece anne ile babanın dünyadan haberi var ve evde babanın sözü geçiyor. Çocuklar dış dünyayı görmeden sorgulamadan, korkutularak yaşıyorlar. Filmi izlemeye devam ettikçe o çocukların durumuna tepkisizlik ve hüzünle yaklaşabiliyorsunuz. Bazen o kadar gerçekçi oluyor ki kaldıramıyorsunuz. “Yok artık bunu da mı bilmiyorlar!” diyorsunuz.

Hele o kızın bir film kasetini izledikten sonra içgüdüsünün kıpırdanması, çocukların yalanlar ile bir takım şeyleri saklamaları sizi üzüyor. Olaylar çok çarpıcı, anlatsam saçma gelebilir kabul ediyorum belki herkese de hitap etmeyebilir bağımsız bir film sonuçta lakin büyüleyici işte! Çocukların evden sadece köpek dişleri düştüğü zaman çıkabileceklerini öğrenmesi, evden çıkmanın tek yolunun araba olması, bunu bilen büyük kardeşin içgüdüsel olarak ailesinin bir şeyler sakladığını fark etmesi, köpeğin dişini kırarak bagaja saklanması… Kelimeler kifayetsiz. Filmin ortalarında eve gelen kadına -zaten eve bir o gelebiliyordu- babanın verdiği tepki, sonra çocukların dedesi olarak bilinen bir şarkıcının, şarkılarını dinlerken babanın yaptığı o çeviri “Yeter artık!” diyorsunuz. Diyorsunuz da diyorsunuz işte çünkü ezber bozan bir film.

SEVMEDİĞİM NOKTALAR

Ancak Köpek Dişi Filmine bu kadar övgü yeter, gıcık olduğum konulara gelelim: Baba dediğimiz kişi oğluna kadın getirip evladının seks ihtiyacını giderir iken -ki bunu ona nasıl öğretti ise – kızlarına aynı şeyi uygulamaması, ayrımcılık yapması dikkat çeken bir konu. Ondan daha da sinir bozanı kadını kovduktan sonra büyük kardeşini o kadın yerine koyması… Hiç kedi görmeyen çocukların kediyi dış dünyadan gelen bir canavar olarak düşünmelerine sebep olan bir baba yüzünden kediyi vahşice katledilip daha sonra  babalarının kendilerine havlamayı öğretmesi apayrı bir mevzu.

Galiba baya spoiler verdim. Olur o kadar. Fazla keşfedilmemiş mük-kemmel bir film diyorum, izleyin! Psikolojik film seviyor iseniz eğer.

Hoşçakalın efem.

Aradan bir ay bile geçmeden gangsterimiz bu seferde İş Bankası’na giriyor ve 6,35’lik tabancasını veznedara doğrultarak “Hepinizi yakarım, herkes ellerini kaldırsın ve vezneye geçsin” diyor. Veznedar paraları doldururken dikkatini bir adam çekiyor ve aralarında şöyle bir konuşma geçiyor:

“Sen ne iş yaparsın?”

“İşçiyim.”

“Korkma, ben işçinin parasını almam.”

İşte bu efsaneleşen söz ile daha da ünlenen Necdet Elmas soygun sonrasında gene Chevrolet’ine atlıyor ve uzaklaşıyor. Olayın ardından yine ülkede günlerce gazetelerin manşetlerinden inmiyor.

İki soygun sonrasında da -yüzlerce polis tarafından- yakalanamadığı için hükümet içten içe kendini yiyip bitirip Necdet Elmas’ın başına 100 bin lira ödül koyuyor.

Olayın ilginç tarafı şu: Soygun sonrasında bankada bulunan müşteriler Necdet Elmas’ın sözlerine hayran kalmışcasına onu över gibi konuşuyordu.

Hükümet bu Gangsterin yakalanamaması nedeniyle itibar kaybetmektedir. Bu sırada Necdet Elmas’ın aslında hapishaneden kaçan bir mahkum olduğu anlaşılır. Uzun süre başka bir isim kullanarak herkesi kandırmayı başarmıştır.

Ganster, Chevrolet tutkunu; kadınları çok seven, polisler ve zenginlerden de bir o kadar nefret eden adamdı. Chevrolet’inde yatar kalkardı. Takıntılıydı da diyebiliriz. Zaten daha önce mahpuslara düşmesi de o çok sevdiği arabaları çalmasından dolayıydı. Polis araçları o dönemde 80 km/s hıza ulaşıyorken, bu otomobil 120 km/s yapabiliyordu. Bu yüzden onu yakalamak neredeyse imkansızdı!

Şimdi böyle birini arayan polislerin elindeki tek delil Chevrolet’ti. O yüzden ülkenin bütün polis ve askerleri ülkedeki tÜmit Chevrolet’leri hedef olarak görüyordu hatta bu yüzden bir aile gangster diye kurşun yağmuruna tutuldu.

Tabiki bu sırada ganster Necdet Elmas ara sıra polislere dalga geçercesine mektuplar yolluyordu. Aynı zamanda kaçıyor, plakasını da sürekli değiştiriyordu. -hatta o çok sevdiği Chevrolet’ine kıyıp onunla yakalanmamak için yakmıştır-

Bu mektupları çok kibar bir dil ile polislere sadece soygunlardan önce veya sonra haber vermek için değil gelecekteki planlarından bahsetmek için de yollardı.

Olaylar gün geçtikçe büyürken;

Bir yandan sürekli yanlış adamlar yakalanırken diğer yandan da herkes Chevrolet satın almaya başlamıştı.

Eh bunlar olurken taklitleri de türüyordu tabi. Hatta ve hatta Cumhuriyet Gazetesi  Necdet’i yakalamak için ABD’de bu işlerle uğraşmış kişilerden oluşan bir ekip kuruyordu.

Sen git o kadar kaç, saklan, mektuplarla kafa bul sonra bir akraban seni ihbar etsin, Darıca’da yakalan.

İhbar üzerine polis ve askerler evin etrafını çevirdi. Binbaşı, “Necdet teslim ol, her tarafın çevrildi, kurtulamazsın.” diye bağırdı. Necdet Elmas, “Bana bakın, zaten kafam bozuk, üzerime varmayın haa! Yoksa ya intihar edeceğiz ya da yaylım ateşi açacağız. Kıyamet o zaman kopacak! Evvela şefinizle konuşmak istiyorum” dedi. Binbaşı içeri girdi. Necdet Elmas silahını ve paraları teslim etti. Binbaşıya: “Müsaade edin, tıraş olayım. Bu şekilde çıkamam” dedi. Binbaşı kabul etti. Tıraşını oldu, süveterini giydi, saçlarını taradı, “Hazırım” dedi. Hatta dışarı çıkarken orada bulunan kadınlara kur bile yapmış.

20 yıl hapis cezasına çarptırılan Elmas mahkemede şu sözleri söylemiştir;

“Duruşmalar sırasında mahkemenizi incitecek bir şey söyledimse bunu haleti ruhiyeme atfetmenizi rica ederim. Suçta bir kasıt aranırsa benim bu suçta bir kastım yok. Suç bir kir, ceza ise bir banyodur. Ben bu banyoda yıkanacağım. Banyonun dozu fazla kaçırılırsa bu banyo fayda değil zarar tevlit eder. İleride bir kitap yazıp durumu efkarı umumiye arz edeceğim. Müdafalar tali derecede kalır. Esas müdafanın vicdanlarınızda yapılmasını istiyorum. Adalet önünde boynum kıldan incedir.”

Ceza evinden bir af ile çıkmış sonra unutulup gitmiş hikayesi… Mutlu son mu? mutsuz mu? Bilemedim açıkçası.

Büfesi varmış şu sıralar. Onu işletiyormuş.

Ya işte böyle sevgili canlar. Hollywood filmlerinden çıkma bir olay gibi. Ben de hikayesini okuyunca garip bir anlayış duygusu oluştu. Vallahi adamın özgüveni, işçinin yanında olması, polislere yaptığı oyunları falan dizi gibi. Bütün ülkede aranıp bulunamaması ama pisi pisine yakalanıp yine polislere ayarı çekip istediğini yaptırtması ilginç.

Bu devirde işçi parasına değer veren kalmadı. Varsa da söyleyin. Paranında değeri yok zaten.

Kitabı’da çıktığı 2014 senesinde en çok satanlar arasında yer almış bu arada onu da belirteyim.

Lafı çok uzattım o yüzden, keyifli günler, ve huzur dolu bir Türkiye diliyorum.

Hoşçakalın efem.

EDİTÖRÜN NOTU

Küçükken bir ara Gerçekçi Oyuncak Bebekler vardı Türkiye’de. İlgin eşyalar satılan dükkanlarda yer alırdı. Yurt dışından gelirdi. Tam da şu Detaylarla Dolu El Yapımı Oyuncaklar Üreten 100 Yıllık Atölyeye ilişkin yazdığımız yazıda anlattığımıza benzer bir şeydi. Sonra Türkiye’den kayboldular. Halbuki baya ilginç bir oyuncaktı. Yukarıdaki bebekleri de gerçeklerinden ayırt etmek olanaklı değil. Ben bulamadım gerçek bebeği mesela.

Aslında buna benzer işler bizi ta Platon’a kadar götürüyor. Sanat doğanın bir taklidi mi yoksa onun yeniden yorumlanması için ortaya konmuş bir araç mı? Ya da sanat ne işe yarar. Bana sorarsanız istese de istemese de toplumları iyiye götürmek gibi bir görev üstleniyor ancak son tahlilde sanatın bir işe yaraması gerekmiyor. Baktığınız her şeyden bir çıkarım yapmanız da anlamsız. Sanat sizin duyularınıza sesleniyor ve öğrenmenizi gizil bir yoldan yapıyor zaten. Sanat yapıtına bakarken ve duyularınızı hala devindirirken bilinç altınız gerekli deneyimi çoktan elde etmiş oluyor. Belki siz bu deneyimi anlayamıyorsunuz adlandıramıyorsunuz tarif edemiyorsunuz ama bir sanat yapıtı karşısında kaldıktan sonra bu deneyiminiz sizin vereceğiniz kararlarda kendini göstermeye başlıyor ve kimi zaman bunn bilincine bile varamıyorsunuz. He sanat uzmanlık alanınızdır o ayrı. Ben mesela bir metinden neden etkilendiğimi bir metnin ne işe yarayacağını anlayabiliyorum. O yüzden edebiyatın eğitim ortamlarında nasıl kullanılması gerektiğine ilişkin de bir sürü önerim var. Ama ben bu işin okulunu okuyorum sonuçta sevgili okur. Ben de bir resmi ya da filmi yorumlayamıyorum yalnızca haz almaya bakıyorum.

Eyyorlamam bu kadar görüşürüz.

Bahriye Üçok, Arapça ve Farsçayı çok iyi biliyordu ve İslam dinini çağdaş, hoşgörülü ve gerçekçi kalıplar içinde değerlendiren birisiydi. Bir gün TRT’de açık oturumda Kuran-ı Kerim’in ayetlerinden örnek vererek açıkladığı tesettürün zorunlu olmadığı savunusundan dolayı -yukarıdavideo var- dinciler tarafından açık hedef haline getirilip, tehdit telefonları almaya başlamıştı. Bu tehditler en sonunda 6 Ekim’de eve özel bir kurye ile gelen bomba ile son buldu.

Aslında tek suçu laik olmaktı. Laik olanlar Müslüman olamazlardı(!) -ki hala aynı görüşün beter daha da beter hali içerisindeyiz- “İslam’a sınır koyanları öldürmeyi borç bilenler”ce katledilen daha nice aydından sadece biriydi Prof. Dr. Bahriye Üçok. Suikasti konusunda çok fazla teori var. O yapmış, bu yapmış, şu yapmış…  Ama ben bu akşam, kızının paketi kuryeciden teslim alıp annesine kendi elleriyle teslim ettiğini ve annesinin bir şeyler anlayarak kızını oradan uzaklaştırdığını araştırınca öğrendim.

Aslında ufak bir kaç bilgide eklemek lazım: Paket, İstanbul’dan yollanmış, ilk aşamalarda NATO suçlanmış sonra da Orta Doğu’daki bir takım tarikatların ürünü olduğu öne sürülmüş fakat bu kişiler veya tarikat kesinleştirilememiş ve dosya kapatılmış. Daha sonra 1999’da dosya tekrardan açılmış, seneler süren kalabalık olaylardan sonra “Tekin” kod adlı Ferhan Özmen suikast olayının her şeyini anlatarak olayı gün yüzüne çıkarmış.