Bugün öğretmen arkadaşlarımdan biri yeni işine başladığı için küçük bir kutlama yaptık. Çok sevinçliydi. Masada oturan diğerleri için de aynı temennide bulunduk. Herkes biraz mutlu biraz da kendi hayatlarının düzensizliğine buruktu. Burukluğumuzdan kimse söz etmedi. Hepimiz başımıza henüz gelmemiş büyük felaketlerin acısını çekiyorduk. Akşamına Onur ile telefonlaştık. Kişisel felaketlerin ardından insanların çok yoğun bir üretim dönemine girdiklerini anlattı. Hak verdim.